افسانه عاشقی

آرند که واعظی سخنور                        بر مجلس وعظ سایه گستر

از دفتر عشق نکته میراند                       و افسانه عاشقی همی خواند  

خر گم شده ای بر او گذر کرد                  وز گم شده خودش خبر کرد 

زد بانگ که کیست حاضر امروز                کز عشق نبوده خاطر افروز 

نی محنت عشق دیده هرگز                       نی جور بتان کشیده هرگز

برخاست زجای  ساده مردی                      هرگز زدلشنزاده دردی

کان کس منم ای ستوده دهر                      کز عشق نبوده هرگزم بهر 

خر گم شده را بخواند که ای یار                 اینک خر تو بیار افسار 

****************************