تنها آن زمان که از آرزو چشم برمی بندی دیگر تو را نه هدفی است

و نه خواهشی و دیگر بخت را به نام نمیخوانی.

نه دلت، که جانت نیز می آرامد.

 پیش تر ها بیش از این از عشق گفته بودم .
اکنون چرا ساکتم ؟؟احساس می کنم که ذره  ذره ی بدنم اسیر سکونی وحشتناک است ! اکنون که در کنارت هستم چرا؟؟اکنون که در تو گمم چرا؟؟
چرا نمی توانم تمام آن چه هست را به تو بنمایانم ؟ انگار نه انگار که تمام وجودم دیوانه ی توست و من به تو چه می گویم !فقط همین دوستت دارم  ساده را !!
...تو مثل قصه های هزار و یک شبی
و فقط نه برای هزار ویک شب
که برای هر دمی
هر نفس کنار منی  ...
 

بـــه یـــادت کــه مـی افــتــم ..

بــــرخـــاســـتـــنـــم مــشــکــل اســـت

بـــاور کـــن ...

بـــاور کـــن ...

کـــه مـــن

هــمــه لــحــظــه هــای بــی تــو بــودن را

بــا تــو بــوده ام !!!

این درد نوشته ها

نه دلنشین اند نه زیبا

یک مشت حرف زخم خورده اند

که بغض دارند

…