باران مي آيد و من پشت پنجره انتظار به زانو نشسته ام

باران كه باريد باغچه دلم را شست و عطر خوشت فضاي قلبم را عطر آگين كرد و بوي عطر تو را چون گل سرخ در باغچه دلم روئيده اي را استشمام  مي كنم.

خوشا بهار و خوشا دل ، كه باغچه اش منم و گلش تو

اي باران بهاري ببار ، كه دلم چون دلت باراني ست.

تو ببار كه باغچه روزگار سيراب شود و من مي بارم كه باغچه دلم سيراب شود ، كه گلش روز به روز سر زنده شود.