شعر و ادب و عرفان
پيوسته حدي من به گوشت بادا
قوتم ز لب شكر فروشت بادا
بي من چو شراب ناب گيرى در دست
شرمت بادا وليك نوشت بادا
©©©©©©©©©©
اى هجر مگر نهايتى نيست ترا
وى وعده ى وصل غايتى نيست ترا
اى عشق مرا به صد هزاران زارى
كشتى و جز اين كفايتى نيست ترا
©©©©©©©©©©
نه صبر به گوشه اى نشاند ما را
نه عقل به كام دل رساند ما را
چون يار ز پيش مي براند ما را
.كو مرگ كه زين باز رهاند ما را
©©©©©©©©©©
آورد زرى عماد رازى بچه را
تا بنمايد عمود رازى بچه را
رازى بچه هر شبى عمادالدين را
بردار كند چنان كه غازى بچه را
©©©©©©©©©©
تاريخ : شنبه 26 مهر 1393 | 10:42 | نويسنده : sheroadab-zt |
ارسال نظر(0)
درباره وب
گاه مي انديشم ، گاه سخن مي گويم و گاه هم سكوت مي كنم. از انديشيدن تا سخن گفتن حرفي نيست. از سخن گفتن تا سكوت كردن حرف بسيار است. در اين باور آنكه سخن را با گوش دل شنيد سخن سخني نغز و دلنشين می شود. اينبار نيز خواستم انديشه كنم ، سخن بگويم. خواستم سكوت كنم تا سكوت سخن را براي دل خود به تصوير بكشم. اي عزيز سفر كرده ، گر به آشيانه ام سفر كردي ، سكوتم را پاسخ ده...
نويسندگان
موضوعات وب
لينک هاي مفيد
آخرین مطالب
آرشیو مطالب
لينک هاي مفيد
امکانات وب