ما ديده ايم ، شاپركاني به رسم عشق پرواز ميكنند

يك تكه چوپ خشك ، با باور بهار

حتي بفصل خزان ، غنچه ميدهد

ما معجزات عشق ، به كرات ديده ايم

ما ديده ايم دختركي با قبول نور

روشندلي صبور

با چشمهاي بسته ،

 نجوييم خداي خويش ، بي مردمان خوب ، نپوييم راه دوست

يك روز در ميان همين روزهاي خوب

جائي كه وعده گاه دعا با اجابت است

جوري كه عشق  ، نقشه آن را كشيده است

همراه آن كسي ، كه قفل ِ قفس را شكسته است

چيزي بسان نور ، تو را چشم در راه است

آري صبور باش

بار امانتي است ، كه يزدان نهاده است

با استقامتي كه خدا امر كرده است

چون كوه بوده ايم

طوفان بما وزيده ، ولي باز مانده ايم

با ريشه هاي تنومندبندگي

دل هاي ما ، به ياد تو ، آرام گشته است

ما رهروان ِ طريق ِ سعادتيم

چون قطره قطره ، بهم جمع گشته ايم

درياي با صلابت ِ عشقيم ، چه باك ِ موج اين راه جز به ياد خدا ، طي نكرده ايم

در اين مسير هر چه نوشتيم

ذكر اوست

با باوري كه وارثان زمينيم

به روزگار حتي اگر به شعله شمعي ، به قدر وسع ظلمت شكسته ايم

آري ، تمام جهان جلوه خداست

ما در تمام راه ، بجز او نديده ايم

تكليف ما، رسيدن تا قله هاي نور با اين يقين ، كه خدا در كنار ماست

اينك دويست منزل از اين راه رفته ايم ...