خداوندا، بغضم ديگر طاقت در سينه ماندن را ندارد!

بگذار براي هميشه خود را در اين كوير جا مانده رها كند!

بگذار ديگر نفس نفس زدن از يادش برود!

بگذار اين كوير هميشه تشنه از بغض اشك هايم سيراب شود و شايد صداي قطره قطره اشك هايم به گوش زمين و انسان هاي آن برسد و بدانند چه دشوار است كه دلي شكسته مي شود.

 تمام اين ها حكايت ها يي دارد.

حكايت از درون هميشه خفته قلبم

حكايت از خاموشي چشم ها

حكايت از لبان هميشه بسته

حكايت از حكايت هايي دارد كه شايد همه از آن بي خبرند و با گفتن و نوشتن حكايت ما پايان نپذيرد.

روزگار عجيبي ست

مردمانش سنگ دل

رحمي در دلشان نيست

گر بود اينگونه نبود

غم و غصه دگر رنگ نداشت

جايي در دل زار ما نداشت

بايد كاري كرد

بايد راهي رفت

بايد سفر پيمود تا در هفت آسمان منزل گزيد

تا دگر آهي نباشد در دلم!!!