شاعر:  مولوي

این دهان بستی دهانی باز شد     
تا خورنده ی لقمه های راز شد
لب فروبند از طعام و از شراب     
سوی خوان آسمانی کن شتاب
گر تو این انبان ز نان خالی کنی     
پر ز گوهرهای اجلالی کنی
طفل جان از شیر شیطان باز کن     
بعد از آنش با ملک انباز کن
چند خوردی چرب و شیرین از طعام     
امتحان کن چند روزی در صیام
چند شب ها خواب را گشتی اسیر     
یک شبی بیدار شو دولت بگیر

******************