مي رود عمر به هر ثانيه ها

مي شود موي سپيد از گذر ثانيه ها

مي نشينم كه نگاهش كنم اين ساعت عمر

تا كه يك لحظه سكوتي كند اين ثانيه ها

با من اين ثانيه ها حرف فراوان دارد

از من و ساعت و احوال من و ثانيه ها

فصلها تازه شوند و شب و روز از پي هم

مي رود كم كم ازاين عمر پي ثانيه ها

آه اي ثانيه ها ثانيه ها

يكدم آهسته رويد از پي هم ثانيه ها

لحظه ها را نسپاريد به گرداب فنا

چشمها خيره به ساعت ماندست

ردپايي ززمان جا ماندست

يك به يك ثانيه ها مي شكند

خاطر عمر مرا مي سپرد

با خود آهسته كنم زمزمه اي

آه اي ثانيه ها ثانيه ها

يكدم آهسته رويد از پي هم ثانيه ها

لحظه ها را نسپاريد به گرداب فنا...