شعر و ادب و عرفان
ممكن است گاهي گريه كنم ، ولي هيچگاه در تنهايي گريه نمي كنم
خدا اينجاست
اشك هاي مرا پاك مي كند ،
چون ... قلب من خانه ي خداست
ممكن است گاهي بيفتم و بلغزم ، اما هرگز در سقوط تنها نمي مانم
خداوند هست و مرا بلند مي كند...
چون ... قلب من خانه ي خداست
شايد گاهي رنج بكشم ، اما هرگز در اين رنج كشيدن تنها نمي مانم
پروردگار مرا از رنجها رها مي كند ...
چون ... قلب من خانه ي خداست
خوشحالم براي اينكه ميدانم هرگز تنها نيستم
خداوند همواره با من است
چون ... خدا در قلب من است
تاريخ : پنجشنبه 15 آبان 1393 | 13:07 | نويسنده : sheroadab-zt |
ارسال نظر(1)
درباره وب
گاه مي انديشم ، گاه سخن مي گويم و گاه هم سكوت مي كنم. از انديشيدن تا سخن گفتن حرفي نيست. از سخن گفتن تا سكوت كردن حرف بسيار است. در اين باور آنكه سخن را با گوش دل شنيد سخن سخني نغز و دلنشين می شود. اينبار نيز خواستم انديشه كنم ، سخن بگويم. خواستم سكوت كنم تا سكوت سخن را براي دل خود به تصوير بكشم. اي عزيز سفر كرده ، گر به آشيانه ام سفر كردي ، سكوتم را پاسخ ده...
نويسندگان
موضوعات وب
لينک هاي مفيد
آخرین مطالب
آرشیو مطالب
لينک هاي مفيد
امکانات وب